miotam się...

 

miotam się

w przestrzeni Labiryntu

zimne ściany

stęchłe powietrze

mroczne otoczenie

zerwana nić Ariadny

w moim ręku

więc żadnej nadziei

a trudem dociera

świadomość tego

że tu zostanę na zawsze

jestem Minotaurem

przeklętym przez wszystkich

pół Człowiekiem

pół Bestią

skazanym przez sąd kapturowy

na odosobnienie

izolację od świata

odebrano mi prawo

do szczęścia

i życia wśród innych

wolność jest tylko marzeniem

chorym

jak ja sam

na zewnątrz

niedościgły świat

chciałbym chociaż raz

zjawić się tam

ale jestem wciąż tutaj

niewniebowzięty

chociaż zasłużyłem na niebo

przepiękna Istota

cała w świetle

o nieziemskim obliczu

jak z najpiękniejszego snu

podaje mi dłoń

oślepiająca jest ta jasność

lecz widzę wyraźnie

najdrobniejszy szczegół obrazu

stworzonego

według nieznanego mi

schematu

wzoru

reguły

wszystko jest symetryczne

poukładane

piękne

ma swoje miejsce

nienaruszalne

stałe

idealne

idę tam