Fragmenty większej całości: pogasły wszystkie światła

pogasły wszystkie światła

wraz z dźwiękiem trzeciego dzwonka

umilkł szmer rozmów

wszyscy wlepili oczy

w pusty jeszcze ekran

nikt już nie chrupie fistaszków

nerwowe oczekiwanie na początek seansu

nagle donośny grzmot rozdarł ciszę

białe światełko

pojawiło się nad naszymi głowami

potężniało

wszystkich obejmując swym blaskiem

delikatna i cicha muzyka

wwiercała się w każdy nerw

mimo

że jestem na widowni

zagram główną rolę

jestem ponadto scenarzystą

i reżyserem

film już się rozpoczął

oglądajcie go uważnie

potem napiszcie recenzję

i opublikujcie ją

w fachowym czasopiśmie

przyszedłem na świat

nie wiem tylko

czy dobrze zrobiłem

zawczasu więc

chciałbym przeprosić wszystkich

za to

że żyję

to się więcej nie powtórzy

oto ja

taki jestem

zbyt romantyczny

jak na te drapieżne czasy

a świat

nie lubi romantyków

niszczy ich bez pardonu

samotnych romantyków

nienawidzi szczególnie

podkłada kłody pod nogi

ciągle szukam drogi

szlaku którym pójdę

do szczęścia absolutnego

jaką wybrać ścieżkę

gdy tyle ich do koła

a na rozstajnych drogach

żadnych drogowskazów

stoję w miejscu

gdzie drogi

rozłażą się na wszystkie strony