Nasz ostatni




Nasz ostatni

Drżące twe ciało

Otulam płaszczem rąk

Ciemność nad nami

I w naszych sercach mrok

To, co było kiedyś,

Nie powtórzy się

Zapomnimy jak

Wygląda wspólny dzień

Odejdziemy w nocy mrok

By nie wrócić nigdy już


Proszę pocałuj

Mnie ostatni raz

Po raz ostatni

Uśmiechnij do mnie się

To, co było kiedyś

Na ołtarzu złóż

Ułóż drewna stos

I szybko podpal to

Odejdziemy w nocy mrok

By nie wrócić nigdy już




Pomiędzy

Ty jesteś moją jawą

i moim snem

Ty jesteś moją nocą

i moim dniem

Ty jesteś tym

co w życiu najlepsze mam

I już nie odchodź

nie chcę zostać tu sam


Pomiędzy jawą a snem

Pomiędzy pełnią a dnem

Pomiędzy dobrem a złem

Jesteśmy my


Dotykam cię tak

jakby kończył się świat

lub dwie godziny jeszcze

potrwać on miał

Dotykam twoich włosów

i twoich ud

I czuję, że za chwilę stanie się cud


Pomiędzy...


Las moich rąk

dzisiaj zabierze cię stąd

w jakieś odległe miejsce

w jakiś odległy ląd

Tam nas ogarnie

wielki miłosny szał

Nikt tam nie znajdzie

naszych rozgrzanych ciał


Pomiędzy...



NAZAJUTRZ

Cisza wokół nas

Świeca leniwie płonie

Czuję oddech Twój

A na piersiach twoje dłonie

Bezwstydne oczy ścian

W naszą nagość zapatrzone

Chcę pocałować Cię

Lecz ty odwracasz głowę


Odsuwasz moją dłoń

I mówisz mi: przestań

Nagle stało się tutaj

Tak chłodno jak w kostnicy

Wstajesz, ubierasz się

Poprawiasz makijaż

Mówię do ciebie coś

Ty się nie odzywasz


Od dziś zawsze będzie nicość

Jutro też nie zaistnieje

Utraciłem swe złudzenia

I nadzieję


Wychodzisz do kuchni

Zaparzasz nam kawę

Chciwie pijemy ją

Choć w usta nas parzy

Mówię, że muszę iść

Zadzwonię pod wieczór

Chociaż dobrze wiem

Że tak się nie stanie


Ale na zawsze pozostanie

Na tej pościeli nasz ślad

Pomięte nami posłanie

I twoja pierwsza krew




KWIATY DLA AGATY

Daj mi dzień, daj mi noc

I jeszcze jeden dzień

Uśmiech mi daj, dobry znak

Daj mi szansy cień

Zobaczysz, że będzie tak

Jak nigdy nie było nam

Zmienimy się ty i ja

I nie przeszkodzi nic

Nic nie przeszkodzi nam


Ja dobrze iem, stało się

tyle złego w krąg

Niszczy nas cały świat

Bo nienawidzi nas

Za to, że ty oraz ja

Jesteśmy na nim wciąż

Zamyka nam wszystkie drzwi

Nie mamy już gdzie iść

Nie mamy już gdzie iść


Dla ciebie ten bukiet róż

Każdy kwiatu szmer

Dla ciebie jest wszystko tu

Dla ciebie moja pieśń

Dlaczego więc patrzysz w bok

I odwracasz się

Odchodzisz tak, jakby w mrok

I już nie ma cię

I już nie ma cię





POWIEDZIAŁEM SOBIE

Powiedziałem sobie

że nigdy nie uwierzę

ale wierzę tobie

tobie wierzę


Powiedziałem sobie

że nigdy nie zaufam

ale wierzę tobie

tobie ufam


Powiedziałem sobie

że nigdy nie pokocham

ale kocham ciebie

ciebie kocham


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Koncert wiejski wg. Tycjana / Georgione

wolno płynąca rzeka

a gdy słów mi braknie