kiedy padnę...

kiedy padnę

stanę się częścią

przepięknego krajobrazu

elementem

odwiecznej architektury

tylko ból

przypomina mi

że żyję

ból

mój jedyny przyjaciel

moje prawo

do odczuwania go

jest moim prawem do życia

ja żyję

chociaż jestem

zaledwie okamgnieniem wieczności

czekam

aż na niebie zapłonie

pomost

między mną a Bogiem

jesteśmy tutaj

nadzy

wśród wysokich traw

zagubieni

w nocnym szmerze gwiazd

podglądani

przez Księżyc

w pełni zadowolony