jak Romeo

jak Romeo

pod Twym balkonem

przepiękne pieśni miłosne

niosę do Ciebie

rozdarty pomiędzy

miłością

do Ciebie właśnie

a nienawiścią

do całego świata

bo on

swoimi prawami się rządzi

i nie chce nas razem widzieć

kiedy ciemność

osiąga swe apogeum

budzą się upiory

zjawy i potwory

spragnione naszej krwi

koszmary

irracjonalnie

boję się Ciebie

niewytłumaczalny

lęk przed Tobą

nie pozwala mi usnąć

póki nie zaśniesz

cała we mnie wtulona

we mnie zbyt mocno

mgła

otula moje oczy

delikatnym płaszczem

półprzezroczystym

bym nie zobaczył

zbyt wiele od razu

z sekretów

które chowasz w sobie

gdy zapach

Twoim jedynym ubraniem

w blasku świec

skąpany mistycznie