klątwy

 

klątwy

na wiatr lekko rzucane

wichurą powrócą

wśród ruin wielkich miast

dokonamy żywota

z głowami

na łonach kobiet

przez nas wyśnionych

w dzikich

i perwersyjnych snach

w okamgnieniu pozostań

w najdrobniejszym bądź szczególe

we mnie

i obok mnie stój

w zaczarowanym świecie

moich pragnień i podniet

w aurze świetlistej

na zawsze pozostań

Ty

z nicości zjawiona

wielkim wybuchem powstała

brylantową mgłą okryta

bądź przy mnie

na zawsze pozostań

i we wspomnieniach moich

wciąż żywych

jak ogień

który we mnie

bądź...

diamenty Twych oczu

lśnią jak zwykle

blaskiem dzikim

świat od nich zapłonie

już wkrótce

można trochę kochać

i trochę nienawidzić

a nienawiść potęgując

miłość wzmacniać

uczucia

w warkocz splecione

moja droga krzyżowa

jest pełna wybojów

padam zbyt często

powstaję z trudem

na każdej z tysiąca stacji

umieram

i zmartwychwstaję

ku kolejnym

w bólu przeklętych