jesteśmy jak Anioły

 

jesteśmy jak Anioły

strącone z nieba

za to

że odważyliśmy się

kochać i pożądać

snujemy się bezbronni

po mrocznych ulicach

ktoś kiedyś nas zabije

ot, tak

dla draki

piękno Twe poraża

wstrzymuje myśl wartką

i nagle opadam

na Ziemię już martwą

rażony piorunem

oczu Twych blasku

unoszę się wysoko

do nieba wraz Tobą

po chwili odchodzisz

nie mówiąc nic wcale

samotny i nagi

tutaj zostaję

zagubiona dusza

przychodzi co noc

i kładzie się obok

czuję na karku

jej zimny oddech

nie z tego świata

posiadłem ją dzisiaj

otwierając sobie drogę

do nieba

albo do piekła

sam nie wiem