poszukuję kilku...

-


 


poszukuję kilku lub nawet kilkunastu

przepięknych obrazów jaśniejących kiedyś

pod zamkniętymi szczelnie powiekami


poszukuję kilku lub nawet kilkunastu

wierszy niesamowitych, które spłonęły kiedyś

na stosie ofiarnym w szale zniszczenia


poszukuję kilku lub nawet kilkunastu

wspomnień cudownych, także tych z przyszłości

w których mógłbym się zatopić aż na samo dno


poszukuję kilku lub nawet kilkunastu

osób wspaniałych, których przy mnie

już nie ma i nie będzie


poszukuję Ciebie

jednej i jedynej






utkana z mgły

Twoja bielizna

delikatna

i biała jak śnieg

lub czerwona

jak nasza krew

ogień we mnie rozpala

a kiedy już to się stanie

Ty odchodzisz...





mogę przysiąc

że jeszcze istnieje tu

Twój zapach

zaplątany w subtelny mikroklimat

tej pościeli







namaluję światłem

ciszę między nami

która

szepcze nam do uszu

prawdy niezmienne

rządzące nami

od zarania dziejów

która

mówi wszystko

co wiedzieć powinniśmy

nim stąd odejdziemy

na zawsze





zapłońmy

w tę dziwną noc

jak dwie pochodnie

jak świece dwie

do których

nocnych motyli roje

na stracenie

na śmierć





pozostaw mnie

w cichym

spokojnym miejscu

gdzie żaden ruch

nie zmąci tafli wody


tam będę czekał na Ciebie



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Koncert wiejski wg. Tycjana / Georgione

-
Obraz
Zdjęcie: Wikipedia Jakiż to sielski i anielski obrazek. Wsi spokojna, wsi wesoła... aż chciałoby się tak zaśpiewać. I cóż widać na tym obrazku? Na pierwszym planie widać na którym rośnie wielkie drzewo, dalej dostrzec można rozległą łąkę rozświetloną słońcem na której pasterz wyprowadza stado owiec. W oddali na kolejnym wzgórzu stoi wypasiona willa, a za nią małe miasteczko, a może raczej wieś. Budynki jakby schodziły ku bezkresnemu pejzażowi.  To znaczy: tak wyglądałby pierwszy plan, gdyby ktoś go nie zakłócił. W cieniu tego wielkiego drzewa na wzgórzu przysiadło bowiem dwóch młodzieńców i to oni byli winni tego zakłócenia. Byli piękni i młodzi. Jakby wycięci z żurnala albo jakiegoś innego kolorowego magazynu. A przynajmniej jeden. Bo jeden z nich był wytwornie ubrany. Miał czerwony beret, spod którego spływały czarne loki, obszerny jedwabny, połyskujący kaftan i dwukolorowe pończochy. Z wyglądu wnosić więc można że to jakiś bogaty, miejski dupek, który przyjechał tu, by wypocząć ...
Czytaj więcej

wolno płynąca rzeka

-
Obraz
wolno płynąca rzeka nieskończona tysiącami martwych słów bez znaczenia bez wyrazu rozbity z hukiem dzban w drobny mak wypalona zapałka na deszczu łza przeszły czas a dokoła tylko mgła przeszło przeleciało przeminęło zbyt szybko za prędko niezauważalnie widzę wyraźnie ile straciłem ile mogłem mieć ilu rzeczy nie doceniłem ile przeleciało mi przez palce okruchy wspomnień zgarniam szybkim ruchem na podłogę dzisiaj powracam do miejsca początku maluję obraz autoportret raz jeszcze powracam niedokończonym wierszem słowami które miały nigdy nie zabrzmieć powracam krzykiem nowo narodzonego paletą różnorakich barw dźwięków codzienną harmonią łuną ognia biegną przed siebie by żyć
Czytaj więcej

a gdy słów mi braknie

-
Obraz
  a gdy słów mi braknie i oddechu w piersi gdy sen mnie zmorzy wtedy na chwilę istnieć przestanę tak krótką jak drgnienie powieki potem powrócę znowu od nowa lecz całkiem inny zupełnie będę tu siedział i czekał na Ciebie aż do mnie dołączysz wreszcie powieki opadają pod ciężarem dnia powoli zanurzam się w intymną przestrzeń najdzikszych zjawisk sennych spuszczonych ze smyczy przyzwoitości nie chciałabyś wiedzieć co się w nich dzieje warto naprawdę warto iść wracać błądzić tysiącami dni na stracenie w poszukiwaniu siebie powraca jak zły sen okresowo-cyklicznie kołem się toczy myśl, która strąca mnie w przepaść bezdenną gdzie umieram w męczarniach i oto stało się pierwszy wers potem drugi i kolejny został napisany klamka zapadła nikt już nie zatrzyma tej lawiny
Czytaj więcej