bardzo chciałbym Cię teraz przytulić

...

bardzo chciałbym Cię teraz przytulić

tak bardzo mocno

bardzo, bardzo

aż do utraty tchu

po oddechu kres

do całkowitego zapomnienia

przytul mnie też

i tak zostań

zostań na zawsze

bo coraz trudniejsze są powroty

do rzeczywistości

przytul mnie mocno

z całych sił

uratuj mnie

bądź zawsze blisko

kocham Cię

przytul mnie

niech wreszcie będzie tak

jak być powinno od zawsze

…

światło na końcu tego tunelu
razi moje oczy
nic już nie widzę
jak ćma w jego stronę
lecę na stracenie
ku nowemu?

...
nie wiem
nic już nie wiem
zagadki nieodgadnione
plądrują mój umysł
przewracając myśli na drugą stronę

nie wiem
gubię się w domysłach
i boję się
że nadszedł kres
że nie będzie już nic
że świat skończył się nagle
i niespodziewanie zapadnie mrok
jak wyrok skazujący mnie
na dożywocie

...
pierwsze słowa
wydobyte z siebie
z wielkim trudem
po długiej przerwie
jak pierwsze kroki
stawiane po chwiejnym gruncie
każdy następny
dodaje pewności

ale
czy na pewno?