po obu stronach barykady...

…

po obu stronach barykady

po obu stronach rzeki

daleko od siebie

zbyt daleko nawet

by dorzucić kamieniem

więc tego nie robimy

ale słowem już można

dlatego snujemy je nieprzerwanie

wbrew logice i rozsądkowi

po co?

oboje tego nie wiemy

…

najpiękniejsze są

te wiersze na rozstanie

gdy już po wszystkim

gdy mleko rozlane

nie żałujemy róż

bo spłonął las

a wraz z nim most

i tylko jedna nić

przerwijmy i ją

proszę...

nie

nie nigdy tego nie zrobimy

zostaniemy

na zawsze zostaniemy

by wrócić kiedyś

jak dziś...