tak cicho tu...

 

...

tak cicho tu

zbyt cicho

i pusto tu jest

zbyt pusto

chwile

bezszelestnie przemykają

pomiędzy sekundami

krople czasu

spadają w nicość bezdenną

giną w milczeniu

...

pustka

uwielbiamy ją

zawieszenie wysoko w próżni

odarci z marzeń i ubrań

patrzymy na siebie obojętnie

rozpływając się w nieznośnej ciszy

która coraz bardziej rani

...

kiedyś rozkosznie grzeszni

dziś zawstydzeni

własną śmiałością i niepohamowaniem

omijamy wszystkie gorące tematy

związane z naszą intymnością

wdzięczni sobie nawzajem

że nikt ani słowem nie wspomni

o tym

co jeszcze niedawno nas łączyło

…

oddalenie

jest jak śmierć

umieramy więc

toniemy w potokach słów

nic już nie znaczących

i niepotrzebnych wcale

przedłużamy agonię

zamiast, po prostu

zniknąć w zapadających dookoła ciemnościach

wpaść w ramiona samotności

nie uwierzę ci już

nie zaufam

i nigdy już nie powiem

że cię kocham