najpiękniejsze niebo

 

...

najpiękniejsze niebo

ma numer siedem

odsłaniasz z mi je każdej nocy

a ja w nim tonę po siedmiokroć

radosny śmiercią naturalną z rozkoszy

…

noc

wkrada się cicho

w nasz świat intymny

i żadna z gwiazd

nie jest już naszą

mrok okrywa płaszczem

nasze samotne dusze

połówki jabłka

toniemy w nim

bezradnie machając rękami

pomoc nie nadchodzi

podajmy sobie dłonie

spróbujmy sami

nasze Anioły stróżujące czekają

aż się wreszcie ogarniemy

i zrozumiemy całą prawdę

obejmijmy się ramionami

tak, jak kiedyś

damy radę

na pewno

…

idźmy dalej swoją drogą

nie oglądajmy się za siebie

ci, którzy są przed nami

właśnie tak robią

i dobrze na tym wychodzą

nie patrzmy w tył

tam jest tylko przeszłość

a przed nami całkiem nowy dzień

tylko i aż

tylko ty i ja

to wystarczy