czasem potrzebuję nawet najprostszych słów

…

kojącej ich mocy

brzmienia twego głosu

gesty już nie wystarczą

i uśmiechy ciche

chociażby nie wiadomo, jak słoneczne

potrzebuję twych słów

…

ciche dni

obezwładniające minuty ciszy

najmroczniejsze milczenie

pogrążamy się w nim

zamykamy na cztery spusty

w ciemnościach

bo ogień dawno się już wypalił

odpływamy

coraz dalej od siebie

…

do ognia lecą ćmy

a za nimi - my...

spłoniemy dziś

żywcem spłoniemy w bezkresie

popioły rozniesie wiatr

na cztery świata strony

...

żywa poezja

pulsująca

zmieniająca się

oddychająca

płynąca przed siebie

prawdziwa...

jedyna

moja

poezjowanie...